Z Katechizmu Kościoła Katolickiego
1253 Chrzest jest sakramentem wiary. Wiara jednak potrzebuje wspólnoty wierzących. Każdy wierny może wierzyć jedynie w wierze Kościoła. Wiara wymagana do chrztu nie jest wiarą doskonałą i dojrzałą, ale zaczątkiem, który ma się rozwijać. Gdy katechumeni lub rodzice chrzestni słyszą skierowane do siebie pytanie: „O co prosicie Kościół Boży?”, odpowiadają: „O wiarę!”
1254 U wszystkich ochrzczonych, dzieci i dorosłych, po chrzcie wiara powinna wzrastać. Dlatego co roku podczas Wigilii Paschalnej Kościół celebruje odnowienie przyrzeczeń chrztu. Przygotowanie do chrztu stawia człowieka jedynie na progu nowego życia. Chrzest jest źródłem nowego życia w Chrystusie; z niego wypływa całe życie chrześcijańskie.
1255 Aby mogła rozwijać się łaska chrztu, potrzebna jest pomoc rodziców. Na tym polega także rola rodziców chrzestnych, którzy powinni być głęboko wierzący, a także zdolni i gotowi służyć pomocą nowo ochrzczonemu, zarówno dziecku, jak dorosłemu, na drodze życia chrześcijańskiego. Ich misja jest prawdziwą funkcją eklezjalną. Cała wspólnota eklezjalna ponosi częściowo odpowiedzialność za rozwój i zachowywanie łaski otrzymanej na chrzcie.
W naszej parafii
W naszej parafii udzielamy tego sakramentu w każdą trzecią niedzielę miesiąca w czasie Mszy św. o godz. 10.00 lub w każdą niedzielę po Mszy św. Dwa tygodnie wcześniej zgłaszamy dziecko do chrztu św. oraz przynosimy akt urodzenia dziecka z USC oraz zaświadczenia rodziców chrzestnych, że są wierzącymi i praktykującymi z parafii, w której mieszkają.
Kto może być chrzestnym dla dziecka?
Chrzestnymi mogą być takie osoby, które przyjęły sakrament Chrztu, Eucharystii, Bierzmowania, są osobami praktykującymi, które swym życiem mogą dać przykład dziecku.
Nie mogą być to osoby żyjące niezgodnie z wiarą i nauką Kościoła np. w związku cywilnym, konkubinacie lub nie mający nic wspólnego z życiem Kościoła. Wymagany wiek – ukończone 16 lat.
O co należy zadbać?
Wcześniej należy zakupić świecę oraz białą szatę – znak łaski uświęcającej, którą kapłan nakłada na dziecko. Białą szatę można zakupić w sklepach z dewocjonaliami lub uszyć samemu – prostą białą, symboliczną sukienkę.
Na Mszy św. rodzice i chrzestni siedzą w pierwszych ławkach w kościele.
Po udzieleniu sakramentu Chrztu Św. dziecko zostaje wpisane do księgi parafialnej. Od tej chwili będą tam wpisywane wszystkie ważniejsze adnotacje np. o zawarciu ślubu, święceń, bierzmowania.
„DZIECIĘ ZAŚ ROSŁO I NABIERAŁO MOCY, NAPEŁNIAJĄC SIĘ MĄDROŚCIĄ, A ŁASKA BOŻA SPOCZYWAŁA NA NIM”. ŁK 2, 40
——————————————————————————————————————————————————————————–
CHRZEST POWYŻEJ 7. ROKU ŻYCIA
Zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego (kan. 97 §2; kan. 852 §1), dziecko, które ukończyło 7. rok życia, w prawie kanonicznym traktowane jest jak dorosły w odniesieniu do chrztu. Oznacza to, że do jego chrztu wymagana jest wówczas zgoda biskupa diecezjalnego (lub wikariusza generalnego).
Krok po kroku – co należy zrobić?
- Rodzice (lub prawni opiekunowie) składają w kancelarii parafialnej pisemne podanie do Proboszcza z prośbą o chrzest dziecka. Wyjaśniają
w nim jego sytuację i powód, dla którego nie otrzymało dotąd chrztu oraz umotywowanie prośby o chrzest teraz. Do Kurii należy przedłożyć kserokopię tego podania rodziców. - Kandydat do chrztu powinien zostać objęty odpowiednią katechizacją, dostosowaną do wieku. Do Kurii należy dostarczyć więc także oddzielne zaświadczenie o katechizacji dziecka, wystawione przez jego katechetę.
- Następnie do dokumentacji należy dołączyć kopię aktu urodzenia dziecka (wystarczy też odpis skrócony).
- Po duszpasterskim rozeznaniu w rozmowie z rodzicami dziecka Proboszcz kieruje do Biskupa diecezjalnego własne podanie o wyrażenie zgody na chrzest. Do Kurii należy przekazać oryginał podania Proboszcza do Biskupa.
WAŻNE:
Dokumenty składamy zawsze w Notariacie Kurii najpóźniej miesiąc przed planowanym terminem chrztu. Po uzyskaniu pisemnej zgody Biskupa
(lub wikariusza generalnego) można wyznaczyć datę celebracji sakramentu. W przypadku wątpliwości duszpasterskich prosimy
o wcześniejszy kontakt z kanclerzem lub notariuszami.